Koń buloński

Szukając informacji na temat tego miśka natknełam się na zdjęcie:

Wiem , że to już dość stara sprawa ale nadal szokuje.Kochana Selena Gomez.Sadystka koni.
Jak można pomalowac konia na różowo?!Gdyby były to farby nie szkodzące zdrowiu to ok.
Droga Seleno a raczej tania Seleno Gomez.Nabyłaś wielu antyfanów główine u koniaży.Pilnuj się.Bo jak cię pomaluję na różowo to swojej mordki nie dopierzesz -,- ....






Wróćmy do tematu konia Bulońskiego.

Korzenie konia Bulońskiego , od zawsze uznawanego za jedną z najpiękniejszych ras koni pociągowych na świecie, sięgają rodzimych klaczy z północnej Francji oraz ognistych ogierów armii rzyskiej i oddziałów cezara, szykujących siędo inwazji na Wielką Brytanię w roku 55 n.e .Podstawa do powstania rasy utrwaliła się jednak dopiero w czasach wypraw krzyżowych , a to dzięki wkładowi dwóch znakomitych hodowców- Eustachego, hrabiego Bolinii, oraz Roberta, hrabiego d'Artois ( O LOL ) - którzy skrzyżowali lokalną linię koni z niemieckimi mecklenbrgami, mając na celu stworzenie rasy szybkiej i zwinnej, aprzy tym zdolnej do uniesienia rycerza w ciężkiej zbroi.
   W czasach hiszpańskiej okupacji Flandrii w XVIIw do rasy dodano krew koni andaluzyjskich,  Berberyjskich i arabskich, dzięki  którym wspaniałe konie bulonskie nabrały charakterystycznego wyglądu i szlachetności ruchów.
   Do wieku XVIII rozwineły się dwa wyraźne typy konia bulońskiego:  maree jest tym, którego znamy dziś, żaś mniejszy, szybszy mareyeur czyli mały bulonczyk lub koń przypływów.
   W szczycie popularności liczba koni bulońskich w północnej Francji przekraczała 600'000 jednak po tym, jak regiony te zostały spustoszone przez obie wojny światowe, a główną siłą zaprzęgową w rolnictwie zajoł traktor, liczba ta drastycznie spadła.- Obecnie szacuje się że w całej Europie jest 1000 sztuk.


Podsumujmy:
Pochodzenie:   Północna Francja
Wzrost:           153-170 cm
Maśc:              siwe
Inna nazwa:     boulonnais
Zastosowanie: Pociągowe :)



Fotki :)

Budowa siodła :)

Na obrazku wyżej jest przedstawiona budowa siodła.Siodło to nie jest tania sprawa, więc trzeba znać jego budowę by dobrze je chronić aby słurzyło nam przez wiele lat.Każdy koń powinien mieć własne siodło.Jednak dla mnie to spora głupota.u mnie w stajni mamy 21 koni i około 12 siodeł.I wszystko jest ok.Co jest tego tajemnicą?To że w stajni pracują ludzie którzy zanją się na siodłach i wiedzą jak o nie dbać.Każde z siodeł jest w dobrym lub bardzo dobrym stanie, a najstarsze z nich ma 17 lat.
Już jurto:
-Koń Buloński
-Koń Bretoński
-Budowa Ogłowia
-Budowa kopyta.
Zapraszam !:)

Koń belgijski

Uznaje się, że korzenie tej stare rasy sięgają potężnego konia ardeńskiego, a ponieważ pochodzi z Niderlandów, konie te znane są również pod nazwą wywodzącą się od historycznego Minna jednej z prowincji-Brabancji.Do połowy XIX wieku istniały juz trzy wyraźne typy konia belgijskiego, oparte nie tyle na wyraźnych różnicach w budowie co na rodowodzie i rozmiarze-gros de la dendre, colosses de la mehaigne (hurtowych giganci Dender z Mehaigne) oraz gris de nivelles et du hainaut.Choć stworzono już wówczas kilka pomniejszych ksiąg stadnych, dopiero w roku 1885 pięciu szczególnie wpływowych hodowców założyło oficjalną księgę stadną konia belgijskiego.
   Ogromne, potężne, chętne do pracy i nauki, lewanty te doskonale nadawały się do ciężkiej pracy i swego czasu spełniały rolę traktorów.Kiedy w roku 1903 rząd Belgii wysłał kilka egzemplarzy najpierw na między narodowe Targi Żywego Inwentarza do Chicago , a następnie na słynne targi w St,Louis w roku 1904, rasa ta spotkała się z olbrzymim za interesowaniem i od tej pory eksportowano ja do USA, aż do wybuch pierwszej wojny światowej.
   Wraz z rozwojem mechaniki w rolnictwie, znaczenie koni belgijskich jako siły pociągowej zmalało, po drugiej wojnie światowej stawiając je w obliczu wyginięcia. W ostatnich latach nastąpiło ponowne odrodzenie za interesowania ta rasą do celów wystawowych.Można też spotkać ja w wielu gospodarstwach w Polsce.


 Podsumujmy:
Pochodzenie:     Hiszpannia
Wzrost:               162-170cm
Maść:                kasztanowate, dreszczowate,gniade,błane, siwe
Inna nazwa:     barbancki,barbancon,koń flandryjski
Zastosowanie:   koń pociągowy

 

 Jak widać można na nich tez jeździć:)
Ciekawe jakie mają chody :).

Konie te są miłymi i potulnymi stworzonkami :)

Koń berberyjski

Powracam :).
Dziś omówimy koljną rasę konia.Tym razem  berberyjską.
na początek fotka :

Choć nie podlega dyskusji, że na przestrzeni lat koń odgrywał kluczową rolę w historii ludzkości, zaledwie kilka ras może się poszczycić zawojowaniem całego narodu.
  Przez ponad 200 lat Półwysep Iberyjski znajdował sie pod panowaniem Wizygotów -wojowniczego ludu, odpowiedzialnego za upadek Rzymu w 410r. uzbrojeni po zęby i rozsmakowani w bitwach, wydali sie wprost niezwyciężeni.Tak było aż do początków VIII wieku , kiedy to najechała ich północnoafrykańska armia arabsko-berberyjska, lekka, mobilna i dosiadająca niezwykle szybkich, zwinnych i zwrotnych koni, znanych jako berbery, na których mogli krążyć wokół swoich przeciążonych wrogów.
  Jeźdźcy tych silnych i inteligentnych koni stworzyli własny styl, który z czasem stał się znany jako  jineta, od nazwy berbyryjskiego plemienia Zanata. Styl ten wymaga, aby jeździec trzymał nogi ugięte w kolanach na któdkich strzemionach i używał uzdy o mocnym musztynku i łańcuszku.Dzięki temu koń mógł pracować szyją ,co pozwalało na branie ostrych zakrętów i gwałtowne zachamowania.
  Oprócz ważkiego wkładu w rozwój rasy andluzyjskiej, koń berberyjski miał tez silny wpływ na ulepszenie wielu innych ras, w tym czystej krwi arabskiej i angloarabskiej.Niestety, ponieważ konie te uchodza za mniej atrakcyjne niz arabscy kuzyni, nie otacza się ich podobnym uznaniem i splendorem.



Podsumujmy :)

Pochodzenie:        Maroko
Wzrost:                 142-152cm
Maść:                   gniada, skarogniada, kare, siwe
Inna nazwa:          berber, barb
Zastosowanie:      do jazdy ogólnej

Osobiście nieznam przedstawiciela tej rasy.Na świecie jest ich mało.
Ale na pocieszenie dożucam kilka zdjęć :)

 

Dla mnie są to konie wielkości kuca :)

Pozdrawiam :)

Prosta

Kompletnie mam pustkę.Nie pisałam od sierpnia.Próbuję ogarnąć oceny.I udaje mi się to.Konie.Konie nadal kocham i to nawet bardziej.Z ludzmi ze Stangretu gogaduję się świetnie.Polubiłam też Weterankę.Prywatną klacz ze sajni.Delcja już nie jest moją ukochaną ale nadaj zajmuje te szczególne miejsce w moim sercu.Nie mam ukochanego konia.I niech tak zostanie :).Szukam coraz bardziej za to klaczy dla siebie by ją kupić.Mam już jedną na oku wprost idealna dla mnie.Dla tych co są w stajni Maść bardzo podobna do Weteranki ale grzywa i ogon w kolorze ciała.Tylko ciekawe co na nią powie tata :)

Koń Ardeński

Potęrzny arden jest prawdopodobnie najstarszą z ras koni pociągowych, której historię  datuje się na ponad 2000 lat. Choć jej dokładna geneza jest przedmiotem sporów, unzaje się ,  że wywodzi się ona od starożytnego konia z Solutre. Słowione w Komentach o wojnie galijskiej przez juliusza Cezara, a także Napoleona, ardany przez wiele stuleci uprawiały ziemię u brzegów rzeki Meuse Ardenach, leżących na pograniczu Francji , Belgi i Luksemburga.
    Przez większość czasu swego istnienia koń aradeński był zwierzęciem mniejszym niż współcześnie i w tamtym okresie często spotykano go w zaprzęgu lub pod siodłem.Dopiero pod koniec XIX wieku wprowadzono do rasy nową krew: w tym koni arabskich, potężnych perszeronów oraz koni belgijskich. Zaowocowało to powstaniem trzech nowych typów- pierwotnego , obecnie nieliczonego, mniejszego konia ardeńskiego, bardziej popularnego trait du nord i masywnego auxois.
    Niebywałe, że mimo swego ogromu- przy masie dochodzącej do 1000 Kq - wszystkie odmiany konia ardeńskiego są spokojnymi tolerancyjnymi i potulnymi stworzeniami, słynącymi z łagodności i niezrównanej łatwości prowadzenia.





Podsumujmy :)
Pochodzenie:      Belgia i Francja
Wzrost:               155-165 cm
Maść:                Siwe, dreszczowate, kasztanowate, gniade
Inne nazwy:       arden, arfennais, trait du nort, auxois
Zastosowanie:    Koń pociągowy


Fotki :)

Appaloosa

     Szlachetny appaloosa pozostaje jedną z tych ras, których dokładny rodowód pozostaje co najmniej niejasny. Istnieją dowodyna obecność nakrapianych koni wśród malowideł ściennych we francuskich jaskiniach.Jednak znane nam Appaloose pochodzą z Ameryki Północnej :)
     Istnieje kilka teorii na temat tego, jak nakrapiane konie dotarły do obu Ameryk. Najpopularniejszą i zarazem njamożliwszą do spełnienia jest historia że w XV i XVI wieku towarzyszyły one hiszpańskim konkwistatorom.Możliwe jest też , że przybyły dopiero w schyłku XIX wieku i sprzedawano je hiszpańskim osadnikom z zachodniego wybrzeża.

Podsumujmy:
Pochodzenie:                        Stany Zjednoczone
Wzrost:                                  145-155cm
Maść:                                    Tarantowata
Inna nazwa:                            Koń z Palouse
Zastosowanie:                        Jazda w siodle, skoki, wyścigi 
  


Ciekawostka:
W latach 30. appalloosa miała inną nazwę ,,Koń z Palouse", co odnosiło się do przepływającej przez  krainę Nez Perce rzeki Palouse.Nazwa zmieniła się w palousey następnie w appalousey i dopiero w Appaloosa ;)

Foty :)
Ten jest przepiękny :*

yyyyyyyyyyyy dalmatyńczyk + konik=I love it !!!